Hoi,
Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blog heb geschreven, dus hoog tijd voor een nieuw verhaal.
Mijn eerste belevenis met vallen en opstaan was een klim weekend een paar weken geleden. Op vrijdagavond was het zover om naar het zuiden te rijden. Tijd voor een fantastisch ontspannend weekend in het weide Nieuw Zeelandse landschap. Ver van de beschaafde wereld ( geen bereik op mijn telefoon, dus de grens van de beschaving is gepasseerd 
).
Zaterdagochtend was het klimmen in Mangoataki (mangetakki), onderweg naar de main cliff, was het tijd om wat aan bolderen te doen. Zie foto.
Ach weljah de post zou niet vallen en opstaan hebben geheten als ik niet gevallen was. De foto was genomen precies voordat ik naar beneden viel. Gelukkig was er een zachte mat om mij op te vangen.
Daarna was het op naar de main cliff. Waar ik een paar mooie leads kon doen. Het weer was zonnig, en de routes waren vrij goed te doen. Echter gezien de hoeveelheid begroeiing (vooral mos) worden ze niet vaak geklommen.
De nachten brachten we door in een tentje in het weiland vlakbij de klif. En zelfs ‘s nachts valt er genoeg te zien.
Daarna was het op naar Mangaokewa waar het tijd was voor een outdoor roof lead. Gelukkig begint het roof gedeelte hier een stuk boven de grond, en is vallen dus niet zo erg.
Het volgende weekend was het tijd voor T-Point. Een rots aan de kust. of eigenlijk beter gezegd, een rots met zijn voeten in het water. Bij vloed kun je hier dan ook niet klimmen. De reis er naar toe voerde ons over een nieuwe tolweg, en bracht de klif een half uur dichterbij. Na een 20 minuten wandeltocht bereikten we de klif.
Mijn eerste lead was meteen feest. Na het touw vastgezet te hebben aan de rots was het tijd om naar het tweede punt te gaan klimmen. Echter zo ver mocht het niet komen en ik viel naar beneden. Daar mijn zekerings buddy uitgleed viel ik recht op de rotsen. Het is maar hoe je het bekijkt, maar het deed mij besluiten om een boldermat te gaan halen.
Na deze aangename verrassing was het tijd voor een andere klim. Ik kwam halfweg omhoog, en wist niet hoe ik verder moest. Dus ging Gary omhoog. Echter nadat hij had uitgevogeld hoe het verder moest, kwam hij erachter dat ie quickdrawers was vergeten(quickdrawers zijn 2 karabiners met een stuk katoen ertussen om het touw aan de rots te maken), en moest dus weer naar beneden. Nu was het tijd voor mijn tweede poging wat gelukkig werkte.
Afgelopen weekend was het tijd voor surfen in Raglan. Het is een van de top locaties in de wereld. Na een instructie op het droge was het tijd om het water in te gaan. En toen was het tijd voor vallen en opstaan. Haha, het duurde wel even voordat ik doorhad hoe je fatsoenlijk en in evenwicht op een bord blijft staan. Het was wel keigaaf, dus ik ga het zeker weer doen.
Na het surfen zijn we nog naar een waterval in de buurt geweest. Helaas had ik mijn camera niet bij me, dus ik moet maar ff een foto van iemand anders gebruiken.
